Riffy gitarowe dla początkujących: trzy proste riffy z tabulaturą i dźwiękiem

Czym jest riff i dlaczego od niego zacząć

Riff trwa jeden lub dwa takty i się powtarza. Trenuje trzy rzeczy naraz: rytm, czyste wydobycie dźwięku i pamięć palców. Łatwiej uczyć się na nim niż na całym utworze, bo wynik słyszysz po kilku minutach.

Wszystkie przykłady poniżej są własne, nie cudze piosenki. Każdy możesz spowolnić do 60 procent, włączyć pętlę i otworzyć w studiu Riffonic.

Riff 1: pusta struna

Najłatwiejsze riffy gitarowe dla początkujących opierają się na jednej pustej strunie z kilkoma progami. Tu jest to szósta struna: pusta, potem trzeci i piąty próg. Lewa ręka ma prawie nic do roboty, więc cała uwaga idzie na równe ósemki prawej ręki.

Riff 2: pięć nut pentatoniki

Kolejny krok to nuty pentatoniki molowej w pierwszej pozycji, progi od piątego do ósmego. To te same nuty, z których składają się solówki, więc riff od razu przygotowuje rękę. Część nut jest wyciszona dłonią, co daje zwarte rockowe brzmienie.

Riff 3: kwinty i palm mute

Trzeci riff gra się kwintami, czyli dwiema nutami na sąsiednich strunach, z palm mute. Przesuwa się po gryfie, więc trzeba dokładnie trafiać w progi. Więcej o technikach: power chordy i palm mute.

Ćwiczenia riffów: jak nauczyć się każdego

Jeden schemat pasuje do każdego riffu:

• Zagraj riff w 60 procentach prędkości razem z przykładem.
• Zagraj go z metronomem przy 60-70 BPM trzy razy z rzędu bez błędów.
• Podnieś tempo o 5 BPM. Jeśli pomylisz się, wróć o krok.
• Naucz się riffu bez tabulatury i nagraj się telefonem.

Od wyuczonych riffów do własnych

Gdy trzy riffy brzmią czysto, czas wymyślić własny: weź nuty pentatoniki i ułóż je w rytmie. Do tego służy kreator riffów. Kolejne artykuły na następny krok: pierwsze riffy na gitarze elektrycznej i jak nauczyć się trudnego riffu.