Blues na gitarze

Blues to trzy akordy, kołyszący shuffle i solówka, w której każdy dźwięk brzmi jak głos. Poniżej znajdziesz akordy, skalę, techniki i riff do posłuchania i ćwiczenia.

lata 00.60–130 BPMakordy septymoweshuffle

Czym jest blues

Blues powstał na południu Stanów Zjednoczonych na przełomie XIX i XX wieku wśród afroamerykańskich muzyków. Wyrósł z niego rock and roll, rock i znaczna część współczesnej muzyki gitarowej: pentatonika, podciągnięcia i wibrato przeszły do rocka prosto z bluesa.

Główną formą jest 12-taktowy blues na trzech akordach: stopniach I, IV i V, zwykle jako akordy septymowe. Rytm to shuffle: każda miara dzieli się na trzy części, a pierwsza ósemka jest dłuższa od drugiej. Gitara trzyma rytm albo odpowiada głosowi krótkimi frazami na skali bluesowej.

Typowe akordy

W bluesie prawie wszystkie akordy to dominanty septymowe: A7, D7, E7 w tonacji A. Schemat 12 taktów: cztery takty A7, dwa D7, dwa A7, potem E7, D7, A7 i na końcu E7, żeby wrócić na początek. Poniżej skrócona wersja z czterema akordami.

A7 – D7 – E7

Skala do solówki

Skala bluesowa to pentatonika molowa plus jedna „blue note” między czwartym a piątym stopniem. Poniżej pokazano ją od 5. progu - to najpopularniejsza pozycja do bluesowej solówki w A.

Techniki

Podciągnięcie

Podciągnięcie o cały ton to główny głos bluesowej gitary. Pchaj strunę trzema palcami razem, a nie jednym: łatwiej trafić dokładnie w dźwięk. Naciśnij przycisk poniżej, żeby usłyszeć, dokąd ma dojść struna.

Wjazd na dźwięk

Dźwięk zaczyna się próg lub dwa niżej i wjeżdża na swoje miejsce. Tak bluesmani „śpiewają” melodię: wejście brzmi łagodniej niż zwykłe uderzenie.

Shuffle

Każda miara dzieli się na trzy części: długa ósemka zajmuje dwie, krótka jedną. Powstaje kołysanie „TAA-da TAA-da”. Gitara rytmiczna, bas i perkusja w riffie poniżej grają dokładnie tak.

Riff w stylu gatunku

Klasyczny akompaniament: pusta piąta struna i dźwięk na czwartej - na 2. progu, potem na 4. W drugim takcie ta sama figura przesuwa się o strunę niżej, na akord D. Trzymaj równe kołysanie shuffle.

Solówka w stylu bluesa

Podciągnięcie na drugiej strunie, zejście po skali bluesowej w pozycji 5. progu i długie A z wibrato na końcu. Nie spiesz się: w bluesie ważniejsze jest, jak brzmi każdy dźwięk, niż ile ich zagrasz.

Riff otworzy się jako szkic: zmieniaj nuty, tempo i ścieżki, jak chcesz.

Otwórz w Riffonic

Czego posłuchać

Posłuchaj tych utworów i zwróć uwagę na to, co opisano obok każdego z nich.

B.B. King - „The Thrill Is Gone”. Molowy blues i wzorcowe wibrato: solówka opiera się na kilku dźwiękach zagranych bardzo ekspresyjnie.
Muddy Waters - „Mannish Boy”. Jeden akord i zatrzymania całego zespołu: riff mówi w pauzach, a gitara odpowiada głosowi.
Stevie Ray Vaughan - „Pride and Joy”. Szybki teksański shuffle: mocna partia rytmiczna, w której przeplatają się akordy i frazy solowe.
Robert Johnson - „Cross Road Blues”. Wczesny akustyczny blues z Delty grany slide’em - tak brzmiał blues przed gitarą elektryczną.

Wszystkie riffy i solówki na tej stronie to oryginalne ćwiczenia w stylu gatunku, a nie nuty cudzych piosenek.

Częste pytania

Czym jest 12-taktowy blues?

Schematem trzech akordów na 12 taktów: I (4 takty), IV (2), I (2), potem V, IV, I i znowu V, żeby wrócić na początek. W A to A7, D7 i E7. Według tego schematu powstały tysiące piosenek.

Jaką skalę grać w bluesie?

Zacznij od pentatoniki molowej od prymy, potem dodaj blue note - powstanie skala bluesowa. Później możesz mieszać ją z pentatoniką durową, żeby uzyskać jaśniejsze brzmienie.

Co to jest shuffle?

Kołyszący rytm, w którym każda miara dzieli się na trzy części: pierwsza ósemka jest dłuższa od drugiej, jak „TAA-da”. Opiera się na nim większość bluesa i sporo rock and rolla.