Post-punk na gitarze
Post-punk brzmi chłodno i uparcie: perkusja pracuje jak silnik, bas śpiewa melodię, a gitara nie uderza akordów, tylko rozkłada je wysoko na gryfie. Poniżej znajdziesz akordy, skalę, techniki i partie, które możesz odsłuchać i zwolnić.
lata 70.120–160 BPMBm–G–D–Amelodyjny bas
Czym jest post-punk
Post-punk pojawił się w Anglii w latach 1978–1980: muzycy zachowali energię punka, ale zaczęli grać mroczniej i pomysłowiej. W ZSRR tę falę podchwyciło Kino i inne zespoły leningradzkiego Rock Clubu, a w latach 2000. gatunek przeżył drugie narodziny.
Post-punk wyróżnia podział ról. Bas często gra melodię wysoko na gryfie, gitara wypełnia przestrzeń rozłożonymi akordami i pojedynczymi dźwiękami z chorusem, a perkusja trzyma równy, niemal mechaniczny rytm.
Typowe akordy
Bm, G, D, A (i, VI, III, VII w h-moll) brzmią mrocznie, a mimo to pchają do przodu. W post-punku tych akordów rzadko uderza się w całości: gitara rozkłada ich dźwięki, a bas rysuje nad nimi melodię.
Skala do solówki
Do melodii pasuje naturalna skala h-moll. Melodię na tej stronie zagrano na pierwszej strunie między 7. a 14. progiem, ze slajdem do Fis. Poniżej skala pokazana jest w pozycji od 7. progu.
Techniki
Melodyjny bas
W post-punku bas wędruje wysoko na gryf i gra melodię, a nie tylko prymę akordu. Posłuchaj partii poniżej: bas brzmi jak osobna melodia, a gitara rozkłada nad nim akordy.
Dźwięki akordu ósemkami
Zamiast bicia gitara gra cztery dźwięki akordu po kolei, równymi ósemkami. Chwyć Bm i graj na zmianę 2. i 1. strunę, jak w partii poniżej. Dotknij Bm, żeby usłyszeć pełny akord.
Uderzenia w dół
Wszystkie ósemki gra się kostką w dół, bez uderzeń w górę. Brzmienie jest gęstsze i równiejsze, a ręka trzyma ten sam uparty silnik co perkusja. W szybkim tempie rozluźnij nadgarstek i graj małym ruchem.
Partia w stylu post-punk
Gitara powtarza cztery dźwięki każdego akordu ósemkami w 7. pozycji, bas gra melodię wysoko na gryfie, perkusja idzie prostą stopą na każdą miarę. Na swoim wzmacniaczu dodaj chorus, żeby gitara brzmiała chłodno i szeroko.
Melodia w stylu post-punk
Melodia porusza się po jednej strunie, jak na płytach: D, Cis, H z wibratem, potem w górę do E i slajdem do Fis. Pod nią bas gra prymę ósemkami bez przerwy.
Riff otworzy się jako szkic: zmieniaj nuty, tempo i ścieżki, jak chcesz.
Otwórz w RiffonicCzego posłuchać
Posłuchaj tych utworów i zwróć uwagę na to, co opisano obok każdego z nich.
- Joy Division - „Love Will Tear Us Apart”. Melodia basu wysoko na gryfie i równy, niemal mechaniczny rytm perkusji.
- The Cure - „A Forest”. Gitara z chorusem gra dźwięki w pętli; utwór prawie nie zmienia akordów i opiera się na powtarzaniu.
- Kino - „Gruppa krovi (Blood Type)”. Gitara rozkłada wysokie dźwięki akordu, a bas i perkusja trzymają równy, szybki bieg. Posłuchaj, jak gitara brzmi nad akordami, a nie w ich środku.
Wszystkie riffy i solówki na tej stronie to oryginalne ćwiczenia w stylu gatunku, a nie nuty cudzych piosenek.
Częste pytania
Czym post-punk różni się od punka?
Punk uderza szybkie akordy i opiera się na energii. Post-punk jest wolniejszy, chłodniejszy i pomysłowszy: bas prowadzi melodię, gitara rozkłada akordy, dużo jest powtórzeń i efektów.
Jakie efekty są potrzebne do post-punka?
Przede wszystkim chorus: sprawia, że gitara brzmi chłodno i szeroko. Często używa się też delaya i flangera. Przester jest zwykle lekki albo nie ma go wcale.
Czy post-punk da się grać na akustyku?
Tak: rozłożone akordy i melodie na jednej strunie dobrze brzmią też na akustyku. Najważniejsze w tym stylu, równy rytm i powtarzanie, nie zależy od gitary.