Emo na gitarze
Gitara w emo migocze: szybkie arpeggia na wysokich strunach, puste struny brzmiące nad akordami, hammer-ony w samym środku wzoru. Poniżej znajdziesz akordy, skalę, techniki, arpeggio i melodię, które możesz odsłuchać i zwolnić.
lata 80.100–160 BPMAsus2–E–F#m–Darpeggio
Czym jest emo
Emo wyrosło z hardcore punka w połowie lat 80.: te same zespoły zaczęły śpiewać o sprawach osobistych i grać melodyjniej. W latach 90. na amerykańskim Środkowym Zachodzie powstał "migoczący" styl z czystymi gitarami i zawiłymi arpeggiami, a w latach 2000. emo stało się masowym pop-punkiem.
Dla gitarzysty emo arpeggio to podstawa. Dwie gitary się przeplatają: jedna gra niskie dźwięki akordu, druga dzwoni pustymi strunami na górze. Wiele zespołów używa strojów otwartych, ale podobne brzmienie da się uzyskać w standardowym.
Typowe akordy
Asus2, E, F#m, D (I, V, vi, IV w A-dur) gra się w emo nie jako pełne akordy, lecz jako dwa ruchome dźwięki na 4. i 3. strunie. Puste H i E na 2. i 1. strunie pasują do wszystkich czterech i zmieniają je w akordy z dodanymi dźwiękami.
Skala do solówki
Do melodii pasuje A-dur. Melodię na tej stronie zagrano na dwóch najwyższych strunach między 5. a 12. progiem, ze slajdem do E i wibratem na długich dźwiękach.
Techniki
Migoczące arpeggio
Palce lewej ręki poruszają się tylko po 4. i 3. strunie, a 2. i 1. zostają puste. Wzór idzie szesnastkami i każdy dźwięk dzwoni w następny. Posłuchaj arpeggia poniżej.
Hammer-on we wzorze
W arpeggiu jeden dźwięk na 3. strunie gra się hammer-onem z progu o dwa niżej. Prawa ręka go nie uderza, dźwięk daje palec lewej ręki. Dzięki temu wzór jest gładszy i szybszy.
Sus2
Zamiast tercji brzmi sekunda i akord staje się otwarty: ani durowy, ani molowy. Emo kocha sus2 za jasny smutek. Dotknij Asus2, żeby usłyszeć.
Arpeggio w stylu emo
Co pół taktu: niski dźwięk, hammer-on na 3. strunie i puste struny na górze. Od akordu do akordu zmieniają się tylko dwa dźwięki. Zacznij od 60%: ważne, żeby wszystkie dźwięki brzmiały równie głośno.
Melodia w stylu emo
Fraza zaczyna się od Cis na pierwszej strunie, wjeżdża slajdem na E na 12. progu i opada do E na drugiej strunie. Druga połowa przechodzi przez Fis i A i kończy się długim A z wibratem.
Riff otworzy się jako szkic: zmieniaj nuty, tempo i ścieżki, jak chcesz.
Otwórz w RiffonicCzego posłuchać
Posłuchaj tych utworów i zwróć uwagę na to, co opisano obok każdego z nich.
- American Football - „Never Meant”. Dwie czyste gitary w stroju otwartym przeplatają arpeggio z pustymi strunami: wzór "migoczącego" emo.
- Sunny Day Real Estate - „In Circles”. Cicha zwrotka i ogromny przesterowany refren: kontrast głośności, który stał się znakiem gatunku.
- Jimmy Eat World - „The Middle”. Emo w wydaniu masowym: zwarte, tłumione akordy w zwrotce i szerokie bicie w refrenie.
Wszystkie riffy i solówki na tej stronie to oryginalne ćwiczenia w stylu gatunku, a nie nuty cudzych piosenek.
Częste pytania
W jakim stroju gra się emo?
Wiele zespołów używa strojów otwartych, w których puste struny tworzą akord. Ale podobne brzmienie uzyskasz w stroju standardowym: zostaw 1. i 2. strunę puste, jak w arpeggiu na tej stronie.
Czym emo różni się od pop-punka?
Emo lat 90. jest wolniejsze i bardziej zawiłe: czyste gitary, arpeggia, niespodziewane zmiany metrum. Pop-punk jest szybki i prosty, oparty na power chordach. W latach 2000. oba style mocno się wymieszały.
Jak nauczyć się szybkich arpeggiów?
Graj każdą połowę taktu osobno, powoli i z metronomem. Gdy ręka zapamięta kolejność strun, połącz połowy i stopniowo podnoś tempo.