Rock progresywny na gitarze

Rock progresywny to rock grany jak złożona muzyka: długie kompozycje, nietypowe rytmy, bogate akordy i solówki, które śpiewają. Poniżej znajdziesz akordy, skalę, techniki, arpeggio i solówkę do odsłuchania i zwolnienia.

lata 70.70–160 BPMEm–Cmaj7–Am7–B73+3+2

Czym jest rock progresywny

Rock progresywny ukształtował się w Anglii na przełomie lat 60. i 70. Zespoły łączyły rocka z muzyką klasyczną i jazzem, pisały dwudziestominutowe utwory i zmieniały metrum w środku piosenki.

Gitarzysta progresywny przechodzi od zawiłych arpeggiów na akordach septymowych do długich, powolnych solówek z podciągnięciami i wibratem. Rytm często się łamie: akcenty padają tam, gdzie się ich nie spodziewasz, nawet w zwykłym metrum.

Typowe akordy

Em, Cmaj7, Am7, B7 (i, VImaj7, iv7, V7 w e-moll) brzmią bogaciej niż zwykłe trójdźwięki. Cmaj7 dodaje marzycielskiego koloru, a B7 z Dis z napięciem ciągnie z powrotem do Em.

Em – Cmaj7 – Am7 – B7

Skala do solówki

Do solówek pasuje naturalna skala e-moll. Solówkę na tej stronie zagrano na pierwszej strunie długimi dźwiękami, z Dis nad B7 jako dźwiękiem prowadzącym do E.

Techniki

Akcenty 3+3+2

Pół taktu dzieli się nie na dwie miary, lecz na grupy trzech, trzech i dwóch szesnastek. Bas i stopa uderzają na początek każdej grupy, a równy takt zaczyna utykać. Posłuchaj arpeggia poniżej.

Akordy septymowe

Prog kocha akordy septymowe: septyma wielka w Cmaj7 brzmi jasno i trochę tajemniczo. Dotknij Cmaj7, żeby usłyszeć.

Długie linie

Solówki w progu są często powolne: jeden dźwięk brzmi cały takt z wibratem albo podciągnięciem, a linia idzie od dźwięku do dźwięku. Trzymaj każdy dźwięk do końca, jak głos.

Arpeggio w stylu rock progresywny

Cztery dźwięki akordu gra się w grupach 3+3+2 szesnastek, dwa razy na takt. Bas i perkusja stoją na początkach grup. Zacznij od 60% i licz "raz-dwa-trzy, raz-dwa-trzy, raz-dwa".

Solówka w stylu rock progresywny

Powolna melodia na pierwszej strunie: H z wibratem, wejście do E, zejście, slajd do C na Am7 i na końcu Dis na B7 i podciągnięcie z H. Każdy dźwięk ma brzmieć do końca.

Partia basu

Bas stoi na tych samych akcentach 3+3+2 co stopa, ale w drugiej połowie taktu nie powtarza pierwszej, tylko wspina się po innych dźwiękach akordu. Tak bas w progu trzyma zawiły rytm i jednocześnie śpiewa własną melodię, jak u basistów Yes i Rush.

Gitara cicho gra akordy gatunku: wyłącz ją przyciskiem "Gitara", żeby słuchać samego basu. Ćwiczenia na bas w trenażerze →

Riff otworzy się jako szkic: zmieniaj nuty, tempo i ścieżki, jak chcesz.

Otwórz w Riffonic

Czego posłuchać

Posłuchaj tych utworów i zwróć uwagę na to, co opisano obok każdego z nich.

Pink Floyd - „Comfortably Numb”. Długa, powolna solówka z szerokimi podciągnięciami i wibratem: każdy dźwięk śpiewa jak głos.
Yes - „Roundabout”. Akustyczne intro z flażoletami i szybkimi arpeggiami w zawiłym rytmie.
Rush - „Tom Sawyer”. Część instrumentalna w nieparzystym metrum: słychać, jak rytm się potyka i znowu znajduje oparcie.

Wszystkie riffy i solówki na tej stronie to oryginalne ćwiczenia w stylu gatunku, a nie nuty cudzych piosenek.

Częste pytania

Czy prog musi być w nieparzystym metrum?

Nie. Nieparzyste metrum jest w progu częste, ale nie obowiązkowe. Nietypowe akcenty jak 3+3+2 w zwykłym 4/4 dają podobny efekt, jak w przykładach na tej stronie.

Jak nauczyć się grać długie solówki?

Graj powoli i trzymaj każdy dźwięk do końca. Dodawaj wibrato do długich dźwięków i podciągnięcia, które trafiają dokładnie w wysokość. Melodia jest ważniejsza niż szybkość.

Jakich akordów uczyć się do rocka progresywnego?

Zacznij od akordów septymowych: maj7, m7 i 7. Potem dodaj sus2, sus4 i akordy z dodaną noną. To ich brzmienie czyni proga bogatym.